Hollands kopje koffie???

Het eerste kopje koffie van de dag is naar mijn mening het lekkerste. Alle die daarna komen, mwa, meer gewoonte dan genot. Nu ben ik nooit zo'n koffie drinker geweest. Een piepklein kopje op een schoteltje met een lepeltje ernaast. Voor sommigen een (ontploffend) cupje melk en een suikertje of zoetje er in. Dan snel opdrinken anders is de koffie koud voordat je het kopje leeg hebt.
En natuurlijk hebben wij de laatste jaren bij bezoeken aan Nederland alle geweldige koffie zet apparaten gezien, zelfs ingebouwd in de ogen uitstekende prachtige keukens in Nederland. Dus, wij wilden daar ook aan mee doen (van die koffie dan, niet van die keuken!). Gelukkig bracht Philips hun Senseo apparaat ook op de Amerikaanse markt (wel zo handig i.v.m. de lagere voltage van elektriciteit) en hebben wij er direct eentje aangeschaft. De pads waren hier wel een stuk duurder, maar elke keer als er iemand vanuit Nederland op bezoek kwam, werden er Albert Heijn of Douwe Egberts pads mee genomen. De meeste werden tijdens het verblijf opgedronken, dus zaten we na het bezoek weer zonder (grapje!). Inmiddels, 2 jaar verder, zijn er nagenoeg nergens meer Senseo pads verkrijgbaar en als ik ze al kan vinden, zijn ze gewoon super duur en soms over datum. Het merk "Keurig" heeft de markt overgenomen, die Senseo overigens nooit veroverd heeft onder de Amerikanen. Maar dat keurige "Keurig" apparaat heeft voor ons geen binding met Nederlandse gezellige koffie momenten. Vandaar dat ik vanochtend, na mijn maandag ochtend sportschool rek- en stretch uurtje, mezelf heb getrakteerd op een Starbucks koffie. Dat gaat als volgt: vind een Starbucks, rijd je auto "all the way" rondom het gebouw. Sluit achteraan de lange rij van 8 auto's. Rijd inch voor inch als eendjes achter elkaar aan. Praat tegen de paal waar "Hello goodmorning this is Lorie, how may I help you today?" uitkomt. Ga weer inch voor inch totdat je uiteindelijk voor een glazen luikje tot stilstand komt. Betaal $ 2.93 voor een "tall (klein!!!), skinny (met magere melk) decafe koffie. Gooi het wisselgeld in het fooienpotje. Neem de koffie zonder te knoeien over van Lorie. Zet hem in je cupholder in de auto. Nu komt het aller moeilijkste…al rijdende gloeiend hete koffie drinken zonder je lippen te verbranden en zonder dat je ineens op de rem hoeft te trappen omdat het licht net voor je bestoomde ogen op rood springt!! Toch maar weer terug naar mijn Senseo apparaat met de dure pads, al is het maar voor de veiligheid!

 
Een goede buur…                                           

Afgelopen zaterdag waren we met het gezin even wezen "shoppen". Zo rond de klok van half 6 hadden we voldoende winkels gezien en besloten we om ergens te gaan eten. Voor veel Amerikanen is dat het zaterdag avond vermaak, maar wij als Hollanders proberen bewust die avond te vermijden. Ten eerste omdat het altijd erg druk is, en ten tweede omdat je nagenoeg geen restaurants hebt waar je kunt reserveren. Soms moet je een half uur tot 3 kwartier wachten en word je naar buiten gestuurd met een pieper die afgaat zodra er een tafeltje voor jou vrij is. Hadden wij dus geen zin in.
We besloten om naar het vis restaurant "Go Fish" (originieel!!) te gaan. Een klein gezellig restaurantje met een viswinkel aan de achterkant. We hebben er al vaker gelunched, maar nog nooit gedineerd! Een heerlijk voorgerechtje van crab-spinach-artichoke dip met geroosterde stukjes brood en als hoofdgerecht hadden we van verse mosselen, tot zalm, tot sushi tot een vispotje besteld. Nadat de bestelling opgenomen was en we alle vier een giga glas water voor ons hadden staan, zat mijn man er een beetje troosteloos bij. Net alsof hij iets mistte. Niet voor te stellen wanneer je met je beauties van vrouw en kinderen aan tafel zitten, maar toch…..er was iets niet pluis. Dus ik zeg: "schat, je mist je drankje heh"! "Go Fish" is een BYOB restaurant!! Dat staat voor "Bring Your Own Beer"! Ze hebben dus geen alcohol vergunning! Bummer!! En aangezien wij onvoorbereid waren, stonden wij dus "droog". Maar….voor alles is een oplossing. Omdat onze buurman zeer regelmatig bij "Go Fish" gaat eten, heeft hij er zijn eigen fles drank staan. En aangezien mijn man ALTIJD zijn Blackberry bij zich heeft, ging er heel snel een berichtje naar Steve om te vragen of wij alsjeblieft een glaasje van zijn Vodka mochten hebben! Bericht werd snel beantwoord…geen probleem…laten ze er maar een lekkere mix van maken. Probleem…..Steve zijn fles was op een druppeltje na helemaal leeg!! Gelukkig hebben wij nog een andere buurman die ook nogal eens in het glaasje kijkt wanneer hij uit gaat eten. Wij wisten dat Jo ook een fles ergens bij "Go Fish" verstopt had staan. Gelukkig was die fles nog behoorlijk vol en kon mijn man weer rustig ontspannen gaan zitten in afwachting van het hoofdgerecht dat hij onder het genot van een drankje heerlijk naar binnen ging schuiven. Een goede buur…….

Hey Trudy,

Ik kom net van de supermarkt. Een winkel met een formaat van wat ze in de USA een buurtwinkel zouden noemen (zou je die al hebben). Maar voor hier is het al iets. Ze hebben er alles, tenminste alles wat je nodig hebt. Niet zoals bij jou, waar ze alles bieden wat je nodig hebt, maar nog veel meer in huis hebben van wat je niet nodig hebt. Een nadeel van deze supermarkt is dat ze geen eigen parkeerplaats hebben. Oei! In de USA zou deze winkel geen lang leven beschoren zijn! Ik kan me nog herinneren dat we samen in een winkelcentrum waren en we van de ene naar de andere shop gingen. Ik zette er de gezwinde pas al in, maar jij stapte direct in de auto. x91Wandelen op een parkeerplaats is not done in Amerikax92, was de ferme verklaring! Omdat ik een tijdje niet zwaar mag tillen, ga ik nu elke dag naar de winkel, om per dag boodschappen te doen. Ook voor mij een experiment, want naar de supermarkt gaan is zeker geen favoriete bezigheid. Er zijn immers weinig verrassingen in een grocery store van het formaat van een C1000. Behalve vandaag. Elke week staat er een aardige man te koken in de winkel van mijn keuze. Dat doet hij volgens mij al jaren. Maar, ik ben hem altijd voorbij gelopen, heb nooit aandacht besteed aan waarmee hij bezig was. Omdat ik nog een hele rits boodschappen moest doen, met xe9n geen zin xe9n geen tijd. Zo niet, vandaag. Meer dan een paar appels en wat spullen voor het avondeten mag ik niet sjouwen, dus tijd voor een open en vooral rustige blik. Ook tijd om even naar de demonstratie te kijken. Hij was een quiche aan het maken. Die heerlijk rook en x96 zo bleek na vijf minuutjes onverdeelde aandacht x96 helemaal niet moeilijk om te maken. Een gewone kok, in een gewone supermarkt, kreeg een non kok als mij enthousiast! Kijk, dat maakt mijn dag goed! Ook zin? Ik zal je het recept mailen. Hoewel? Ik vraag me af of de gewone quiche met gewone producten van de gewone kok in jouw gewone grocery store wel te vinden zijn!

Tot snel!

Ha die Trudy,

Dat is een lange tijd geleden! Nou ja, op onze blog dan. Per mail of Skype horen we wel regelmatig van elkaar. Gelukkig maar, want het is altijd leuk nieuws te krijgen uit de USA! Waar zouden we zijn zonder internet! Niet te geloven dat pakweg 15 jaar geleden een computer in huis min of meer een zeldzaamheid was. Tot vandaag was ik nog een behoudende traditionele digitale gebruiker. Mailen doe ik het liefste, Skypen komt op een hele goede tweede plaats. Met Facebook en Hyves heb ik niet veel. Ik heb een Hyves account. Eerlijk gezegd vooral om vakantiefoto's van mezelf te bekijken op het account van dochterlief of beste vriendin. Op LinkedIn ben ik ook te vinden, maar een echte netwerker ben ik niet. Wat wil je: ik werk al 14 jaar solo met alleen mijn beeldscherm als metgezel. Ik die altijd roep dat een geweldig voordeel van mijn job is dat ik geen collega's heb, zit om een netwerk niet echt verlegen. Maar! Nu is er iets nieuws onder mijn digitale zon. Twitter! Mij op het lijf geschreven. Ik kan personen die mij interesseren online volgen. Mensen die mij interessant vinden – ze moeten nog komen hoor! – kunnen mij op mijn sporen volgen. En die tweets, dat zie ik wel zitten. Met een minimum aan karakters laten weten 'what's happening'. Daar houd ik van. Want hoewel ik met schrijven de kost verdien, weet ik als geen ander dat met weinig woorden veel gezegd kan worden. Wil je me volgen, @vansambeeck op twitter.com! Hebben we nog meer digitaal 
contact!

Tot snel! Susanne

 
Niet te geloven, na maaaanden van afwezigheid heeft mijn hoofd weer energie om te gaan schrijven. Mijn typ-vingers hadden al langer jeuk, maar daar bleef het ook bij. Een nieuw jaar met nieuwe verhalen te publiceren over wat Susanne en ik meemaken gedurende ons dagelijkse leven in Belgie, Nederland, Amerika en soms in Nederland.

Na een drukke maand van feesten, organiseren, kadootjes inpakken (Sinterklaas), nog meer inpakken (Kerstman) en oliebollen bakken, kunnen we dan eindelijk de saaie januari maand tegemoet gaan. Een heerlijk vooruitzicht in mijn ogen. Mijn man denkt daar totaal anders overs. Hij HAAT de wintermaanden, altijd zo geweest, en naarmate hij ouder wordt, wordt de depressie erger. Om dat een beetje te verzachten en hem een goede start te geven had ik voor afgelopen maandag een "couples massage" geboekt bij de Hershey Spa. Een geweldig prachtig ontspannings oord waar je een hele dag in badjas en badslippers kunt ontstressen en allerlei beauty behandelingen kunt laten doen. Mijn man is niet zo'n ontstresser, meer een stresser, dus het was een "big deal" voor hem om ja te zeggen op mijn voorstel om samen 4 uurtjes in de Spa door te brengen, een massage te ondergaan en daarna lunchen. De kinderen konden zich al niet voorstellen dat "daddy" in een ochtendjas en slippers tussen vreemde, hoofdzakelijk, dames van zijn lunch zou genieten.
Na het inchecken werd mijn man door een host meegenomen om een rondleiding en uitleg te krijgen over de gang van zaken. We kwamen elkaar na 10 minuten weer tegen in de "quiet room". Hij droeg een oranje badjas die gelukkig tot ver onder zijn knieen reikte en maat 13 slippers. Ik droeg een gele badjas die lekker warm en zacht om me heen viel. Mijn man liep wat onwennig om zich heen te kijken en wist niet zo goed wat te zeggen. En dat was maar goed ook want we waren tenslotte in de "quiet room"! Van spanning nam hij een muffin en een kop warme chocolade melk. Ik had er op aangedrongen dat hij een tijdschrift mee moest nemen om zijn uurtje "zitten" mee op te vullen. Ik denk dat dat het beste advies was dat ik hem ooit heb gegeven. Languit in de ligstoel, voeten omhoog, nog een muffin, werd hij na een half uurtje iets rustiger. Zijn ademhaling ging zelfs omlaag en ik kreeg soms een blik toegeworpen met een knipoogje. Hij ergerde zich zelfs niet aan de behoorlijk overgewicht dame die naast hem lag zonder slippers aan met haar eelt op haar voeten!! Dat wil heel wat zeggen!!

Later in de massage kamer, een klein kamertje met twee massage tafels en uiteraard twee masseuses, hebben we een uur lang voor pampus gelegen. Hij gaf toe dat de massage "okay" was, maar tussen de lijnen door las ik dat hij het eigenlijk wel prettig had gevonden om eens losgeworsteld te worden. Wel vond hij de handjes van de masseuse een beetje klein en propperig zei hij. Ik vraag me af waar hij die vergelijking vandaan haalt?!? I'll just take that as a compliment I think!

Nog een heerlijk lunchbuffet (in badjas) en toen was het over, uit en voorbij. Pats boem! Weer de werkelijkheid in, auto, kinderen van school halen, eten koken, sporten, opruimen en naar bed. Waar waren we enkele uren geleden ook al weer? Was het allemaal een droom? Voelt mijn lijf inderdaad meer relaxed? Even mijn creditcard afschrift bekijken….ja….het is allemaal waar gebeurd en ik weet zeker dat we het nog vaker zullen doen. En voor vaderdag dit jaar….zo'n lekkere oranje ochtendjas.

Hi Trudy,

Vandaag  moest ik fotox92s zoeken. Van ons huis op Curaxe7ao. Voor een artikel in een digitaal magazine. Omdat ik op zoek was naar speciale beelden en ik deze – geheel tegen de aard van het beestje x96 niet constructief had opgeslagen, moest ik vier jaar digitaal fotomateriaal doorworstelen. Nou jax85. worstelen. Het was, behalve de tijd die ik er mee kwijt was, best wel leuk. Kinderen veranderen in een rap tempo als je vier jaar fotox92s doorneemt. Van mezelf heb ik de neiging dat ik niets verander, al jarenlang niet (wishful thinking op onze leeftijd?). Ook onze stulp op het eiland heeft een grote metamorfose doorgemaakt, als ik zo de fotox92s naast elkaar leg (virtueel dan).

Ik kwam ook nog een leuke foto van jou en mij tegen. Ik weet nog wanneer we die hebben genomen. In de kerstvakantie van 2007, toen man en kinderen alweer naar Belgixeb waren en jullie nog een paar dagen langer bleven. We zaten aan een x91afscheidsdinerx92 bij Hookx92s, wetende dat we elkaar een jaar of wat niet zouden zien. Dat is de afgelopen tijd anders geworden. Dit jaar alleen al (het is pas mei) hebben wij elkaar al drie keer gezien. Op drie verschillende continenten, ook dat nog. Bij jullie thuis in de USA, in Nederland en op Curaxe7ao. En misschien kunnen we deze zomer Belgixeb ook nog aan de lijst toevoegen. De wereld is klein geworden, dat blijkt wel. Vroeger toen ik op Curaxe7ao woonde kreeg ik wekelijks een blauwe luchtpostbrief van mijn ouders en regelmatig zeepost van vrienden en vriendinnen. Nu is er e-mail, MSN en Skype. Bellen doen we regelmatig en mailen nog meer. En dat is leuk. Vriendinnen op lange afstand en toch zo dicht bij elkaar. Mooi, vind je niet?

Hi Susanne

En ja hoor, er komt deze week weer een "Holiday" aan in Amerika. Niet te verwarren/vertalen in "vakantie", want een "Holiday" is een feestdag. Er zijn veel religieuze feestdagen vanwege de verschillende geloven in dit land. Als katholieke Brabantse ken ik natuurlijk "onze" feestdagen zoals Kerst, Pasen, Hemelvaart en Pinksteren (zonder extra vrije dag!). Daarnaast vieren onze Joodse vrienden hun giga aantal feestdagen waarvan o.a. Jom Kippoer, Soekot, Passover en Poerim. Onze Oosterse Moslim vrienden vieren o.a. Ramadan, Muharram en Mawlid al-Nabi. En natuurlijk zijn er de Mexicanen met hun eigen feestdagen waarvan Cinco di Mayo de meest kleurrijke is!

Ieder zijn feestdagen, ieder zijn plezier. Bij al die feestdagen horen ook alle versieringen en decoraties. En daar is waar voor mij het probleem in zit. Als ik rondrijd zie ik nog steeds huizen met kerstverlichting in hun tuinen, kerstkransen op hun voordeur en leeggelopen opblaas kerstmannen en hun rendieren. Ik begrijp voor velen dat de koude winter met alle sneeuw geen inspiratie is geweest om lekker buiten aan de gang te gaan, maar het is potverdrie maart en er is inmiddels al weer een "Holiday" achter de rug. Dat was Valentijnsdag! Direct nadat de kerstversieringen de winkels uit gaan, komt er alles wat maar enigszins rood en hartvormig is in de schappen te liggen. Dus de kerstkrans op de voordeur verandert in een giga rood hart om de wereld te laten zien hoe geliefd mensen hun voordeur vinden en hoeveel liefde er waarschijnlijk achter die deur verscholen gaat! Er zijn zelfs huizen met verlichte cupido hartjes voor de ramen!

Nu denken jullie zeker dat na Valentijnsdag de eerstvolgende "Holiday" Pasen is, maar nee, deze week is het St. Patricks Day! Jawel, 17 maart herdenken wij de Ieren met optochten (grootste in New-York!), en drinkfeesten. Er zijn volop groene versieringen te koop in de winkels. Van boxer shorts met klavertjes erop tot giga zonnebrillen in de vorm van klaverblaadjes. En je raadt het al…deurkransen in het groen met klavertjes.

Uiteraard is het ieder zijn keuze om aan deze "Holidays" bij te dragen en er geld aan uit te geven. Je hoeft niet eens katholiek, Joods, Moslim, Mexicaan of Ier te zijn om te feesten, als je iemand kent die een "Holiday" viert, dan kun je vrijwillig meefeesten! Dat is dan wel weer het leuke van die Amerikanen, je bent eigenlijk altijd welkom als het om hun eigen tradities gaat. Daar kunnen wij Nederlanders nog heel wat van leren. Ik denk dat mijn man en ik dit jaar een nieuwe "Holiday" gaan introduceren: "Queens day"! Het lijkt mij zo leuk om winkels met allemaal oranje kroontjes en klompen te zien……en niet te vergeten een oranje krans op onze voordeur!! Leve de Koningin!!

Hi Susanne

En ja hoor, er komt deze week weer een "Holiday" aan in Amerika. Niet te verwarren/vertalen in "vakantie", want een "Holiday" is een feestdag. Er zijn veel religieuze feestdagen vanwege de verschillende geloven in dit land. Als katholieke Brabantse ken ik natuurlijk "onze" feestdagen zoals Kerst, Pasen, Hemelvaart en Pinksteren (zonder extra vrije dag!). Daarnaast vieren onze Joodse vrienden hun giga aantal feestdagen waarvan o.a. Jom Kippoer, Soekot, Passover en Poerim. Onze Oosterse Moslim vrienden vieren o.a. Ramadan, Muharram en Mawlid al-Nabi. En natuurlijk zijn er de Mexicanen met hun eigen feestdagen waarvan Cinco di Mayo de meest kleurrijke is!

Ieder zijn feestdagen, ieder zijn plezier. Bij al die feestdagen horen ook alle versieringen en decoraties. En daar is waar voor mij het probleem in zit. Als ik rondrijd zie ik nog steeds huizen met kerstverlichting in hun tuinen, kerstkransen op hun voordeur en leeggelopen opblaas kerstmannen en hun rendieren. Ik begrijp voor velen dat de koude winter met alle sneeuw geen inspiratie is geweest om lekker buiten aan de gang te gaan, maar het is potverdrie maart en er is inmiddels al weer een "Holiday" achter de rug. Dat was Valentijnsdag! Direct nadat de kerstversieringen de winkels uit gaan, komt er alles wat maar enigszins rood en hartvormig is in de schappen te liggen. Dus de kerstkrans op de voordeur verandert in een giga rood hart om de wereld te laten zien hoe geliefd mensen hun voordeur vinden en hoeveel liefde er waarschijnlijk achter die deur verscholen gaat! Er zijn zelfs huizen met verlichte cupido hartjes voor de ramen!

Nu denken jullie zeker dat na Valentijnsdag de eerstvolgende "Holiday" Pasen is, maar nee, deze week is het St. Patricks Day! Jawel, 17 maart herdenken wij de Ieren met optochten (grootste in New-York!), en drinkfeesten. Er zijn volop groene versieringen te koop in de winkels. Van boxer shorts met klavertjes erop tot giga zonnebrillen in de vorm van klaverblaadjes. En je raadt het al…deurkransen in het groen met klavertjes.

Uiteraard is het ieder zijn keuze om aan deze "Holidays" bij te dragen en er geld aan uit te geven. Je hoeft niet eens katholiek, Joods, Moslim, Mexicaan of Ier te zijn om te feesten, als je iemand kent die een "Holiday" viert, dan kun je vrijwillig meefeesten! Dat is dan wel weer het leuke van die Amerikanen, je bent eigenlijk altijd welkom als het om hun eigen tradities gaat. Daar kunnen wij Nederlanders nog heel wat van leren. Ik denk dat mijn man en ik dit jaar een nieuwe "Holiday" gaan introduceren: "Queens day"! Het lijkt mij zo leuk om winkels met allemaal oranje kroontjes en klompen te zien……en niet te vergeten een oranje krans op onze voordeur!! Leve de Koningin!!

Hoi Trudy,

Frans stuurde een reactie (zie reacties blog) uit de digitale Telegraaf (hij blijft toch wel een Hollander hxe8!) over een Amerikaanse familie die berispt was door de politie vanwege een sneeuwpop met txe9 vrouwelijke vormen.  De vrouw des huizes had samen met haar kinderen een bekende Griekse figuur in sneeuw nagemaakt. De buren belden onmiddellijk de politie en wilde dat het beeld werd aangekleed.  Zie het resultaat op de foto.

Frans vraagt ons naar onze mening hierover. Bij deze. Mooi beeld! Ik kom met sneeuw niet verder dan twee ronde bollen, vaak niet sneeuwwit, maar met zwarte sporen zand ertussen (wegens tekort aan sneeuw). Aan vrouwelijke vormen denk ik sowieso niet bij tig graden onder nul. Dus daarvoor ook mijn complimenten. De combinatie bikini en sneeuw geeft mij een onbestemd gevoel. Het hoort niet bij elkaar. Hoewel onze kinderen daar anders over zullen denken; oudejaarsdag, de sneeuw die er lag en de jacuzzi waarin de ze zaten in ogenschouw nemende. Ach, het is wat met sommige mensen. Een nagemaakt klassiek beeld in sneeuw wat niet mag in Amerika. Verbaast het me? Eigenlijk niet. Als je op reis gaat naar de USA kom je in reisgidsen en forums tal van tips tegen. Praktische tips, maar ook suggesties die onze Europese pet te boven gaan. Een tip die wel in dit straatje past: x91Koop voor uw baby een zwembroek of bikinix92. De Amerikanen laten hun kinderen niet gezellig badderen in hun adamskostuum en verwachten ook van anderen dat ze dat niet doen. Als je een baby al helemaal moet bedekken n op het strand, is het voorval met de uit sneeuw opgetrokken Griekse naakte dame eigenlijk niet eens zox92n verrassing!

Hoi Trudy,

Gisteren heb ik je nog gezien, maar hier ben ik alweer. De wereld wordt alsmaar kleiner. Zo zitten we bij je aan de koffie in de USA, zo zitten we een paar weken later met je zus en ouders in de tearoom van de Bijenkorf je verjaardag te vieren. Een aparte ervaring, als je er goed over nadenkt. De wereld wordt alsmaar kleiner. Vroeger toen ik in het buitenland woonde, ging er tweewekelijks een brief op en neer tussen mij en mijn ouders. Je weet wel zox92n dun lichtblauw langwerpig velletje dat je na het volgeschreven te hebben, moest dichtplakken.  Er werd volop gekletst op papier, maar altijd met minimaal xe9xe9n week vertraging. SMS kenden we nog niet, e-mail kwam later pas en bellen, dat deed je alleen bij verjaardagen of later – toen het iets betaalbaarder werd – twee maal per maand. Heel anders is het nu. Met Skype, e-mail en SMS. Nog maar niet te spreken over vliegtuigen die dagelijks de hele wereld overvliegen. Als ik vandaag zin heb om naar de USA te gaan, stap ik morgen in het vliegtuig. Ik zeg het ook wel eens tegen een vriendin op  Curacao: Ik zie jullie vaker dan veel mensen om me heen in Nederland. Gek eigenlijk als je je bedenkt dat nog niet zo lang geleden mensen naar Amerika of Australixeb verhuisden om hun familie en vrienden vervolgens voor – op zijn minst – tien volle jaren niet meer te zien. Dat was nou nog eens echt emigreren! Voor de duidelijkheid, ik houd meer van deze tijd. x92s Morgens nog thuis aan de ontbijttafel, x92s avonds aan de andere kant van de wereld aan het diner! Wat wil je nog meer. Ik ben blij met mijn vrienden overal ter wereld. x92t Maakt mijn wereld niet kleiner, maar juist groter! Daar denk ik aan, hier achter mijn laptop. En het moet eerst op papier, voordat ik aan mijn echte werk waarvoor ik achter mijn computer zit, kan beginnen. Tot snel!